زمینه و هدف: با صنعتی شدن اکوسیستم های آبی، غلظت آمونیاک در آب های سطحی و زیرزمینی بسیار بیشتر از حد مجاز شده و مقادیر وسیعی از پساب های صنعتی، شهری و کشاورزی که حاوی آمونیاک هستند در منابع آب آزاد می شود که موجب تولید محصولات غیرسالم و مضر برای سلامتی می گردند. هدف از پژوهش حاضر سنتز هیدروژل نانوکامپوزیتی کاپا کاراگینان برای جذب سه نمونه پساب کشاورزی حاوی آمونیاک است. روش ها: هیدروژل ها مناسب ترین جاذب های زیستی هستند که به طور طبیعی و سنتزی وجود دارند. در این پژوهش، ابتدا هیدروژل های کاراگینان و اسید آکریلیک به شکل پلیمریزاسیون رادیکالی به وسیله متیلن بیس آکریل آمید به عنوان عامل شبکه کننده و پرسولفات آمونیاک به عنوان آغازگر در محیط اتاق تهیه شد. سپس، با استفاده از آهن دو ظرفیتی و سه ظرفیتی به روش هم رسوبی یک هیدروژل مغناطیسی تهیه شد. یافته ها: با جذب آمونیاک موجود در دو نمونه پساب تهیه شده، مقادیر بهینه برای زمان تماس، pH، دما و مقدار جاذب به ترتیب برابر با 40 دقیقه، 5، 15 درجه سانتیگراد و 40 میلی گرم بود. فرآیند جذب تعادل آمونیاک توسط هیدروژل های نانومغناطیسی توسط ایزوترم جذب لانگمویر، فروندلیچ و تمکین مورد مطالعه قرار گرفت که نشان می دهد حداکثر جذب متعلق به ایزوترم لانگمویر است. مقایسه داده های تجربی با مدل های جذب نشان داد که این داده ها از یک مدل جذب شبه درجه دوم پیروی می کنند. دمای مطلوب برای حذف آمونیاک از هر دو پساب 15 درجه سانتی گراد است و ظرفیت حذف در هر دو پساب با افزایش pH از 2 به 10 افزایش می یابد. نتیجه گیری: با توجه به یافته های این مطالعه می توان برآورد کرد که جاذب مورد مطالعه در این بررسی که هیدروژل نانو مغناطیسی اکسید آهن است کاهش معناداری از میزان آمونیاک موجود در پساب های مورد نظر را داشته است. لذا می توان گفت که هیدروژل نانو مغناطیسی اکسید آهن یک جاذب موثر برای حذف سریع یون های آمونیوم از محلول آبی است.

در این پژوهش تاثیر استفاده از مقادیر متفاوت پراکسید هیدروژن در سه سطح 3، 4 و 5 درصد و هیدروکسید سدیم در دو سطح 2 و 3 درصد بر روی رنگ بری خمیرکاغذ سودای پوست کنف بررسی شد. پوست کنف به روش سودا با 20 درصد قلیاییت، در 170 درجه سانتی گراد برای مدت 1 ساعت، به خمیر تبدیل شد. خمیر حاصل دارای بازده 55 درصد و عدد کاپای 12.5 بود. رنگ بری شامل دو مرحله بود: 1- مرحله کی لیت کردن 2- مرحله رنگ بری پراکسید قلیایی. نتایج نشان داد با افزایش مقدار مصرف پراکسید درجه روشنی خمیرکاغذ افزایش و عدد کاپای آن کاهش می یابد، همچنین داده ها نشان داد که افزایش درصد سود سوزآور تاثیری در درجه روشنی و عدد کاپای خمیرکاغذ نداشته است، اما بازده آن کاهش یافت. داده های مربوط به تیمار 3 درصد سود – 5 درصد پراکسید بدون مرحله کی لیت سازی، نشان داد که مرحله کی لیت سازی اولیه به طور قابل ملاحظه ای در درجه روشنی، عدد کاپا و بازده خمیر رنگ بری شده موثر است و این تیمار کمترین روشنی و بیشترین عدد کاپا و بازده را در بین همه تیمار ها دارا بود. در نهایت، تیمار 3 درصد سود – 5 درصد پراکسید همراه با مرحله کی لیت سازی اولیه دارای بیشترین روشنی (73 درصد) و کمترین بازده (92 درصد) بود و تیمار 2 درصد سود – 4 درصد پراکسید به همراه کی لیت سازی اولیه، با روشنی 70 درصد و بازده 95 درصد، از لحاظ بازده، روشنی و مصرف کمتر مواد شیمیایی رنگ بری، به عنوان تیمار برتر انتخاب شد.

سابقه و هدف: ویژگی های منحصر به فرد گونه صنوبر همانند سریع الرشد بودن، وزن مخصوص کم، روشنی چوب، تولید قابل ملاحظه چوب در یک دوره بهره برداری، بازده زیاد خمیر کاغذ، پالایش پذیری مناسب و مقاومت های قابل قبول کاغذ حاصل از آن، صنوبر را به عنوان گونه ای مناسب برای صنعت کاغذسازی مطرح کرده است. این تحقیق به منظور تعیین بهترین شرایط جهت تولید خمیر کاغذ کرافت قابل رنگ بری از چوب صنوبر دلتوئیدس انجام شد. برای این منظور بهترین شرایط پخت شامل تغییرات بازده، عدد کاپا، درجه بسپارش سلولز و درجه روشنی خمیرکاغذ رنگ بری نشده مورد بررسی قرار گرفت.مواد و روش ها: چوب صنوبر از ایستگاه تحقیقاتی دکتر بهرام نیا واقع در منطقه شصت کلاته گرگان تهیه شد و به خرده چوب تبدیل و پس از هوا خشک شدن و محاسبه درصد رطوبت برای تهیه خمیر کاغذ کرافت مورد استفاده قرار گرفت. تحت شرایط پخت مختلف، نسبت مایع پخت به وزن خشک خرده چوب 6 به 1، درجه حرارت پخت 170 درجه سانتی گراد، سولفیدیته 25 درصد، قلیای فعال 18 و 20 درصد و زمان پخت 60، 90 و 120 دقیقه برای رسیدن به بازده نزدیک به 50 و عدد کاپا 15 تا 20 جهت تولید خمیر قابل رنگ بری انجام شد.یافته ها: نتایج حاصل از بازده خمیر و کاغذهای کرافت صنوبر دلتوئیدس نشان داد که بازده خمیر کاغذ در سطح قلیای 18 و 20 درصد در زمان 60 دقیقه نسبت به سایر تیمارها بیش تر بوده است. هم چنین بیش ترین عدد کاپا مربوط به تیمار با قلیای 18 درصد و زمان 60 دقیقه می باشد و کم ترین عدد کاپا مربوط به تیمار با قلیای 20 درصد و زمان 120 دقیقه می باشد. در بین این تیمارها بیش ترین درجه بسپارش سلولز مربوط به تیمار با قلیای 18 درصد و زمان 60 دقیقه می باشد و کم ترین درجه بسپارش سلولز مربوط به تیمار با قلیای 20 درصد و زمان 120 دقیقه می باشد. در نهایت بیش ترین درجه روشنی خمیر کاغذ رنگ بری نشده مربوط به تیمار با قلیای 20 درصد و زمان 90 و 120 دقیقه می باشد و کم ترین درجه روشنی مربوط به تیمار با قلیای 20 درصد و زمان 60 دقیقه می باشد.نتیجه گیری: نتایج حاصل از شرایط مختلف خمیرسازی نشان داد بهترین شرایط پخت کرافت صنوبر دلتوئیدس جهت تولید خمیر کاغذ قابل رنگ بری با قلیای فعال 20 درصد، زمان 60 دقیقه و سایر شرایط ثابت (سولفیدیته 25 درصد، درجه حرارت 170 درجه سانتی گراد و نسبت مایع پخت به خرده چوب 6.1 می باشد. این تیمار دارای بازده 49.66 درصد، عدد کاپای 15.2، درجه بسپارش 1700 و درجه روشنی ISO% 22.38 می باشد.

این پژوهش با هدف بررسی تولید خمیرهای کاغذ سودا و سودا-آنتراکینون از کل ساقه کنف رقم V36 انجام گرفته است. به این منظور ویژگی های بیومتریک الیاف پوست و مغز کنف، همچنین، ویژگی های خمیرکاغذ و کاغذ حاصل از فرآیند های سودا و سودا- آنتراکینون در چهار غلظت هیدروکسید سدیم 25، 30، 35 و 40 گرم در لیتر مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج خمیر سازی نشان داد که در هر دو فرآیند سودا و سودا- آنتراکینون، بازده و عدد کاپای خمیرهای کاغذ حاصل با افزایش غلظت هیدروکسید سدیم کاهش می یابد و در غلظت های بیشتر افت بازده شدید تر است. شیب کاهش بازده در فرآیند سودا- آنتراکینون کمتر از سودا بود. در غلظت های مشابه، عدد کاپای خمیر های کاغذ سودا- آنتراکینون کمتر از سودا و اما در عدد کاپا تقریبا برابر بازده خمیرهای کاغذ سودا- آنتراکینون بیشتر از خمیر کاغذ سودا بود. با تجزیه و تحلیل آماری، مشخص شد که اثرات مستقل و متقابل نوع فرآیند و غلظت هیدروکسید سدیم بر روی بازده و عدد کاپا، در سطح 1 درصد معنی دار بوده است. نتایج ویژگی های فیزیکی و مقاومتی کاغذ های دست ساز نشان داد که دانسیته کاغذ های حاصل از خمیرکاغذ سودا- آنتراکینون بیشتر از خمیرکاغذ سودا است، اما جدول تجزیه واریانس این اختلاف را معنی دار نشان نداد. خمیر کاغذ سودا- آنتراکینون در هر دو حالت پالایش شده و پالایش نشده مقاومت های مکانیکی بیشتری نسبت به خمیر کاغذ سودا دارد و برای مقاومت کششی در سطح 1 درصد و مقاومت به ترکیدن و مقاومت به پارگی در سطح 5 درصد اختلاف معنی دار آماری مشاهده شد. از آن جا که ویژگی ای خمیر کاغذ ها در عدد کاپای تقریبا برابر ارزیابی شدند، بنابراین بین درجه روشنی کاغذ های حاصل از این دو فرآیند، اختلاف معنی دار آماری مشاهده نشد.